آیا می خواهید وزن خود را کاهش دهید و خود را همانطور که هستید دوست داشته باشید؟


در فرهنگ عامه ، به نظر می رسد در مورد وزن و پذیرش خود دو افراط وجود دارد. یکی می گوید که همه باید BMI طبیعی داشته باشند ، دیگری می گوید که شما خوب هستید.

بر اساس اول ، هر کیلوگرم بالاتر از BMI “معمولی” و شکم صاف شما را جذاب نمی کند ، آهن ربا برای بیماری های قابل پیشگیری است و به این معنی است که مشکلی در شما وجود دارد. با کاهش وزن هر نوع دردی یا دردی قابل درمان است. شما باید از نگاه کردن به آینه و تنفر از بدن خود متنفر باشید ، وقتی لاغرتر شدید آن را دوست خواهید داشت و احساس اعتماد به نفس خواهید کرد.

این قسمت آخر می گوید وزن شما و آنچه می خورید اصلاً مهم نیست. تلاش برای کاهش وزن همیشه مضر است و با کاهش وزن نمی توان به سلامت مطلوب دست یافت. شما باید به جای این که بدن خود را تغییر دهید ، به سمت پذیرش خود و بدن خود تلاش کنید.

به نظر من ، به عنوان یک متخصص کاهش وزن پس از یائسگی و یک متخصص تغذیه با مأموریت برای کمک به زنان برای دوست داشتن خود از طریق درمان عاطفی غذا خوردن ، فکر می کنم هر دو حالت ممکن است دارای مزایا و دیدگاه های مشکلی باشند.

من از قبل به شما می گویم که احتمالاً در گروه 2 قرار نمی گیرم ، بنابراین شما تعصب من را تشخیص می دهید. سایر تمرین‌کنندگان ممکن است نظرات کاملاً متفاوتی داشته باشند. شما تصمیم بگیرید که آیا دیدگاه من برای شما مفید است یا خیر.

برخی از افراد با برخی از مطالعات که کاهش وزن را با پیامدهای سلامتی بهتر مرتبط می دانند ، موافق نیستند. و در حالی که ممکن است یک ذره حقیقت وجود داشته باشد ، بزرگترین مجموعه تحقیقات علمی نشان می دهد که داشتن اندامی بزرگ شما را در معرض شرایط خاص مربوط به چاقی قرار می دهد. و از دست دادن حتی مقدار کمی از وزن می تواند خطر ابتلا به برخی بیماری های مزمن را کاهش دهد.

به عنوان مثال ، در مطالعه برنامه پیشگیری از دیابت ، کاهش وزن بین 5 تا 10 درصد وزن شروع شده ، احتمال ابتلا به دیابت نوع 2 را کاهش می دهد.

علاوه بر این ، بنیاد آرتروز گزارش می دهد که از دست دادن یک پوند می تواند 4 پوند فشار از زانو را در بزرگسالان مبتلا به آرتروز کاهش دهد.

غذای آماده: کاهش وزن می تواند درد و خطر بیماری را کاهش دهد.

با این حال ، به نظر می رسد فرقه BMI بی اساس است. برای داشتن زانو درد کمتر یا کاهش خطر ابتلا به دیابت و سایر بیماری های مزمن ، نیازی به داشتن BMI “معمولی” ندارید.

دوم ، به نظر می رسد اردوگاه BMI معمولی معتقد است که این بار کاملاً تحت کنترل کسی است. اینکه افرادی که در بدن های بزرگ زندگی می کنند تنبل هستند و به اندازه کافی تلاش نمی کنند.

این باور اجزای ژنتیکی ، مسائل زیست محیطی و شیوه زندگی مانند داشتن شغل اداری یا عدم دسترسی به مسیرهای پیاده روی ایمن و علل احساسی غذا خوردن را نادیده می گیرد.

وسواس فرهنگی در مورد اندازه در واقع به یک ننگ تبدیل شده است ، که به راحتی می تواند به دلیل اندازه بدن فرد باعث شرمساری و عدم شایستگی ارتباط با دیگران شود.

اگر احساس می کنید هوس قند شما را از رسیدن به وزن ایده آل باز می دارد ، از راهنمای رایگان من “چه بخورم برای مهار هوس” استفاده کنید.

این دیدگاه در درجه اول بر پذیرش خود تمرکز می کند ، که باعث کاهش استرس می شود. هورمون های استرس می توانند منجر به پرخوری و افزایش وزن شوند ، بنابراین کاهش استرس می تواند در مسیر کاهش وزن مفید باشد.

ساختارهای متمرکز بر پذیرش خود به جای کاهش وزن ، مانند خوردن بصری و سلامت در هر اندازه ، نشان داده است که خطر اختلالات خوردن را کاهش می دهد ، اضطراب را کاهش می دهد و تصویر بدن را بهبود می بخشد.

این ایده که کاهش وزن عمدی همیشه مضر است یک کلیت بیش از حد است. اگر شما دارای یک اختلال خوردن ، یک هدف غیرواقعی هستید یا قصد دارید به یک برنامه سفت و سخت پایبند باشید ، می تواند مضر باشد.

هنگام انجام این کار ، کاهش وزن مفید نیست ، بنابراین می توانید ارزش عشق بیشتری داشته باشید و شرم خود را برطرف کنید. یا می توانید در آینه نگاه کنید و خودتان را دوست داشته باشید. اینها مشکلات قلبی عمیق تری هستند که برای بهبود واقعی به چیزی بیش از یک تغییر فیزیکی نیاز دارند.

با این وجود ، چه اتفاقی می افتد اگر وزن خود را با دست باز نگه دارید ، و کنجکاو باشید که در صورت بهینه سازی متابولیسم بدن ، ارتباط خود با غذا را بهبود می بخشید و انتخاب سالم را آسان می کنید و شروع به گوش دادن می کنید ، چه چیزی برای بدن شما ممکن است. به آنچه بدن شما از شما می خواست پاسخ دهید؟

کاهش وزن واقعاً می تواند التهاب دردناک را کاهش دهد ، برخی آزمایش های خون را بهبود بخشد و خطر بیماری را کاهش دهد … بنابراین چه کسی می تواند یک زن را بخاطر خواستن این مزایا مقصر بداند؟

در اینجا حد وسطی است که بین این دو حالت افراطی پیدا کردم ، که از آن در تسلط بر استرس کمتر وزن استفاده می کنم ، برنامه 14 هفته ای سبک زندگی من که استراتژی های خاصی را برای مراقبت از خود آموزش می دهد ، به طوری که زنان 45 ساله و بالاتر می توانند از خوردن احساسی شفا پیدا کنند. و در بدن خود احساس خارق العاده ای می کنند.

شماره 1: دلیل کاهش وزن خود را بررسی کنید

آیا آنها از محل عشق به خود و مراقبت از خود (مانند خواستن درد کمتر) می آیند یا از محل بی لیاقتی و نفرت از خود؟ حقیقت این است که حتی اگر وزن خود را کاهش دهید و احساس عشق بیشتری کنید ، یک ترس فلج کننده برای افزایش وزن برای شما باقی می ماند.

شماره 2: بر رفتارهایی که می توانید کنترل کنید تمرکز کنید

اگر تصمیم دارید وزن خود را کاهش دهید ، بر رفتارهایی که تحت کنترل شما هستند تمرکز کنید و نه بر تعداد روی ترازو. سبزیجات بیشتر ، گوشت قرمز کمتر و پیاده روی بیشتر فواید سلامتی را برای شما به ارمغان می آورند ، حتی اگر به سرعت دلخواه وزن خود را کاهش ندهید.

شماره 3: پذیرش خود را تمرین کنید

لازم نیست وانمود کنید که همه چیز را در مورد خودتان دوست دارید ، اما یافتن قطعاتی از خود و بدن خود که دوست دارید یا تحسین می کنید ، مکانی عالی برای شروع است. اگر احساس کشش می کنید ، به سمت بی طرفی بروید و / یا تمرکز خود را بر شکرگزاری برای آنچه بدن شما برای شما انجام داده است (بچه ها را حمل کنید ، شما را در حرکت نگه داشته ، کوه ها را صعود کنید و غیره).

شماره 4: به علت اصلی موانع برسید

آنچه را که مانع رسیدن شما به هدف می شود شناسایی کنید و در مورد علت اصلی موانع کنجکاو شوید. اگر در حال پرخوری هستید ، در نظر بگیرید که آیا احساسات بر عادات غذایی شما تأثیر می گذارد یا اینکه قند برای شما مشکل خاصی است. شاید استرس دارید یا انگیزه کمی دارید.

رژیم های محدود کننده به ندرت راه حل هستند ، اما چهار دستورالعمل فوق قطعاً می تواند در سفر به شما کمک کند.

آیا در زمینه “همه باید BMI طبیعی داشته باشند” یا “شما خوب هستید همانطور که هستید” هستید؟ شاید شما به دنبال راه میانه ای هستید؟ دیدگاه شما در مورد کاهش وزن و پذیرش خود چیست؟