جفت غذا: واقعیت یا تخیلی؟


ترکیب غذا. آیا در این شیوه تغذیه حقیقت وجود دارد؟ در اینجا آنچه در مورد علم ترکیب مواد غذایی برای سلامتی باید بدانید آورده شده است.

ترکیب غذا رویکردی برای خوردن است که بر آن تاکید می کند که کدام غذاها باید – و نباید – برای حمایت از هضم بهینه و جلوگیری از “تجمع سمی” با هم خورده شوند.

در حالی که در خطوط مشابه ، این با “ترکیب پروتئین” متفاوت است ، این ایده که پروتئین های گیاهی “ناقص” هستند و برای اطمینان از دریافت همه اسیدهای آمینه باید با هم خورده شوند. (به هر حال ، ترکیب پروتئین مکمل سالها پیش به عنوان یک اسطوره کلی افشا شد.)

بازگشت به ترکیب غذا. این چیست ، دلیل آن چیست و آیا علمی وجود دارد که از این روش غذا خوردن پشتیبانی کند؟

غذا چه می کند؟

به نظر می رسد که ترکیب غذایی دارای ریشه های آیورودا است ، اما طرفداران مدرن بدیهی است که آن را به چیزی بسیار متفاوت تبدیل کرده اند.

این یک روش رژیم غذایی است که از ترکیب غذاهایی که “با دستگاه گوارش سازگار نیستند” اجتناب می کند. در عوض ، مشخص کنید که کدام غذاها باید (و نباید) همزمان مصرف شوند.

مزایای ادعایی ترکیب غذا شامل هضم بهتر ، جذب بهتر مواد مغذی و حتی کاهش وزن است.

برخی از “قوانین” اساسی ترکیب غذا عبارتند از:

  • از نشاسته و پروتئین یا غذاهای اسیدی و نشاسته ای به طور همزمان استفاده نکنید
  • پروتئین های مختلف را همزمان مصرف نکنید
  • پروتئین و چربی را همزمان مصرف نکنید
  • فقط با معده خالی میوه و لبنیات بخورید
  • میوه و سبزیجات را همزمان مصرف نکنید
  • فقط شکر بخورید

این نظریه از این ایده نشأت می گیرد که پروتئین ها برای هضم به محیط اسیدی احتیاج دارند ، کربوهیدرات ها به محیط اولیه تری احتیاج دارند و اگر به طور همزمان خورده شوند ، اساساً یکدیگر را از بین می برند. خوردن غذاهای ناسازگار با هم نه تنها برخی از مزایا را از شما سلب می کند ، بلکه تأثیرات منفی بر هضم و اهداف کاهش وزن شما نیز دارد. همچنین ، ترکیب غذا می تواند از تجمع “زباله های سمی” در بدن شما جلوگیری کند.

حداقل ، این چیزی است که طرفداران ترکیب غذا می گویند. اما آیا تحقیقی برای حمایت از این امر وجود دارد؟

علم چه می گوید؟

حقیقت این است که هیچ تحقیق حمایتی در مورد ترکیب غذا به عنوان شیوه زندگی وجود ندارد و هیچ مدرکی در مورد هضم ، کاهش وزن یا سایر ادعاهای سلامتی وجود ندارد. من به معنای واقعی کلمه تنها یک مطالعه در این زمینه پیدا کردم.

مطالعه 2000 منتشر شده در مجله بین المللی چاقی تاثیر ترکیب غذا بر کاهش وزن در 54 بزرگسال چاق را در محیط بیمارستان به مدت 6 هفته مورد بررسی قرار داد. هر دو گروه از نظر درشت مغذی ها و کالری از رژیم غذایی یکسانی برخوردار بودند ، اما یک گروه ترکیبی از غذاها را در مورد نحوه پراکندگی درشت مغذی ها در یک روز تمرین کردند. به طور کلی ، محققان دریافتند که این ترکیب غذایی در مقایسه با گروه کنترل هیچ گونه کاهش وزن اضافی یا فواید چربی بدن ندارد.

بنابراین ، موارد مهمی وجود دارد که باید در اینجا مورد توجه قرار گیرد.

ترکیب غذا پیچیدگی های گوارش را نادیده می گیرد. فرآیند هضم فقط در معده اتفاق نمی افتد. زمانی شروع می شود که غذا وارد دهان شما می شود و قسمت های مختلف این فرآیند در سراسر دستگاه گوارش اتفاق می افتد.

بسته به غذایی که خورده اید ، بدن شما آنزیم لازم (لیپاز برای چربی ، آمیلاز برای نشاسته ، پروتئاز برای پروتئین) را برای هضم آن آزاد می کند. علاوه بر این ، این آنزیم ها در سراسر بدن عمل می کنند ، نه فقط در یک مکان. بنابراین ، استدلال در مورد درشت مغذی های مختلف که به pH خاصی نیاز دارند یا باید جداگانه مصرف شوند ، مزخرف است.

در مورد “تجمع سمی” ، هیچ چیزی که می خورید به اندازه کافی در معده شما باقی نمی ماند تا سموم را ایجاد کند. تنها دلیلی که چیزی می تواند بیش از حد معمول هضم نشود این است که شما دارای یک بیماری هستید مانند تاخیر در تخلیه معده ، که همیشه توسط پزشک بهتر ارزیابی می شود.

تکامل بشر ، از جمله پیشرفت در فناوری غذا و روش های پخت ، به دستگاه روده ما اجازه می دهد تا انواع غذاها را همزمان هضم کند. علاوه بر این ، فیزیولوژی دستگاه گوارش انسان کاملاً هوشمند است. هیچ دلیلی وجود ندارد که با این روش تغذیه را بیشتر پیچیده کنیم.

در عوض این ترکیب ها را امتحان کنید

در حالی که ترکیب غذاها به عنوان یک رژیم غذایی کامل فاقد شواهد است ، چند راه وجود دارد که می توانید انواع خاصی از غذاها را برای افزایش جذب مواد مغذی تأیید شده ترکیب کنید.

نمونه هایی از جفت های غذایی مبتنی بر شواهد عبارتند از:

آهن و ویتامین C

آهن به دو صورت وجود دارد: هم (با منشاء حیوانی) و غیر هم (با منشا گیاهی). اگرچه منابع آهن گیاهی سالم و کافی هستند ، اما برخی از آنها به خوبی منابع آهن هم جذب نمی شوند. خبر خوب این است که یک راه حل آسان وجود دارد! گیاهخواران می توانند منابع آهن را با غذاهای حاوی ویتامین C ترکیب کرده و جذب آهن را افزایش دهند. به عنوان مثال ، لوبیا و گوجه فرنگی یا عدس و پرتقال را در یک وعده غذایی میل کنید.

کاروتنوئیدها و چربی های سالم

ویتامین های محلول در چربی A ، D ، E و K و کاروتنوئیدها (پیش سازهای ویتامین A) همراه با غذاهای پرچرب بهتر جذب می شوند. می توانید این ترکیب را با استفاده از روغن زیتون برای سرخ کردن سبزیجات یا تهیه سالاد ، تهیه غذای جانبی آووکادو و هویج یا حتی یک کاسه انبه با آجیل برای یک میان وعده ترکیب کنید.

زردچوبه و فلفل سیاه

خوب ، این دقیقاً یک غذا نیست ، اما با این وجود جالب است. زردچوبه یک ادویه هندی به رنگ زرد روشن است که من دوست دارم از آن در لاته ، کیک و سس سالاد استفاده کنم. فعال ترین ترکیب آن کورکومین است که دارای خواص آنتی اکسیدانی ، ضد قارچی ، ضد باکتریایی و ضد التهابی است. کورکومین به تنهایی به خوبی جذب نمی شود. اما چه زمانی آن را با فلفل سیاه کلاسیک ترکیب می کنید؟ جذب آن تا 2000 increased افزایش می یابد. فلفل سیاه حاوی ترکیبی به نام پیپرین است که مسئول این جذب عظیم است.

جفت غذا؟ برای من شبیه یک رژیم غذایی است که با اصطلاحات علمی و علمی پیچیده شده است. نه تنها هیچ غذایی وجود ندارد که علم را برای حمایت از این رویکرد در خوردن ترکیب کند ، اما به نظر نمی رسد به هیچ وجه خوشایند باشد. توصیه من؟ آنچه را دوست دارید و برای بدن خود تغذیه می کنید (مانند بسیاری از غذاهای گیاهی کامل!) – دوره.

وزن: آیا تا به حال ترکیبی از غذاها یا سایر روشهای ذکر شده در بالا را تمرین کرده اید؟

برای اطلاعات بیشتر در مورد تغذیه ، این پست ها را بخوانید:

– ویتنی

اگر از این پست الهام گرفته اید مطمئن شوید که عکس می گیرید و #WITSKITCH را برچسب گذاری می کنید – دوست دارم ببینم!

دیدگاهتان را بنویسید