مداح به جای مداح، خط فارسی شگفت انگیز


عصر ایران است. سروش بامد – صرف نظر از محتوای سیاسی بیانیه 400 مدی و یا اینکه شاید این اولین بار باشد که این تعداد مدی بیانیه ای را امضا می کنند و کاری را انجام می دهند که پیش از این روشنفکران و روزنامه نگاران انجام داده بودند، استفاده از کلمه فارسی مداح. به جای «مدا» از زبان توزیع کنندگان ادبیات دینی، این مهم است، زیرا ترجیح روحانیون و مداحان، استفاده از واژه های عربی است، به طوری که در سال های اخیر معادلی برای واژه هایی مانند «موکب» ایجاد نشده است. و همین را به کار می برند و در بسیاری از موارد دیگر به نظر می رسد قصد استفاده از کلمات عربی است.

فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی کنونی برخلاف فرهنگستان اول در دوره رضاشاه، به واژه های بیگانه، حتی اگر فنی و تخصصی باشد، حساس است و ربطی به زبان عربی ندارد یا اصلاً ربطی ندارد.

البته ترجیح «مداح» به جای «مداح» به انگیزه مؤلفان پارسی نیست، بلکه تأکید بر این است که ایشان مداح بزرگان شیعه هستند نه مداح مرجع، البته مداحان توضیح نمی دهند که کدام یک از شیعیان. بزرگان آنها اقدام قاطع را توصیه کردند.

با این توصیف، لحظه ای تعجب خود را از بیانیه 400 مداح یا اینکه آنها کل اعتراض را به بیگانگان نسبت داده اند و به حق اعتراض مشروع کمک نکرده اند، یا یادآوری اینکه شیعه بیشتر به گفتن معروف است، ابراز کنید. «نه» جز با ستایش و «تأیید» را کنار بگذاریم و به یاد داشته باشیم که کمتر پیش می آید که نام عربی را کنار بگذارند و از فارسی استفاده کنند. هر چند تعجب این نویسنده از این اتفاق بسیار کمتر از زمانی است که دیدم نام بیمارستان سجاد در شمال میدان دکتر فاطمی به «شهرام» قبلی برگردانده شده است.

دیدگاهتان را بنویسید