نوزاد شماره 2 – در نیمه راه! – سلامتی در تغذیه جامع


اولین آپدیت بارداری برای وبلاگ! می دانم که اخیراً اینجا فوق العاده ساکت شده ام. من هنوز در مجله خود می نویسم / برخی از به روز رسانی ها را تایپ می کنم زیرا واقعاً به اضطراب نوشتن من کمک می کند ، اما در این پلت فرم تقریباً غایب بودم.

راستش را بخواهید ، من اخیراً از نظر محتوای وبلاگ دچار مشکل شده ام – ما در خانه غذاهای زیادی می پزیم (همه ما نیستیم!) اما در بسیاری از مواقع که غذا می خوریم دیگر احساس الهام نمی کنم / دیر شده است و من ” از غذایم عکس نمی گیرم سپس همه چیزهایی که در جهان با COVID اتفاق می افتد وجود دارد ، بیداری (ضروری) بسیاری از ما با جنبش Black Lives Matter ، سیاست و غیره. درج کنید. من خیلی چیزها یاد می گیرم ، می خوانم و گوش می دهم ، اما واقعاً احساس نمی کنم من فردی هستم که باید همه اینها را به اشتراک بگذارد ، زیرا من هنوز در حال یادگیری هستم.

به هر حال ، برگردیم به بچه! من نمی توانم باور کنم که ما نیمی از راه خود را پشت سر گذاشته ایم (من 23 هفته دارم) و در حالی که هر هفته در ابتدا در حال طولانی شدن است ، اکنون که احساس می کنم نوزاد بیشتر حرکت می کند و قرارهای بسیار اطمینان بخشی داشتم ، هفته ها در حال حرکت هستند خیلی سریعتر.

در 18 هفتهگی ، یکی از موارد مورد علاقه من وقتی بچه به اندازه آووکادو بود!

فرقش با دفعه قبل چیه؟

این بارداری از جهاتی واقعا متفاوت از دفعه قبل است. علائم من در ابتدا کمی متفاوت بود (برخی قوی تر ، برخی کمتر) این بار من واقعاً تمایل داشتم که پسر داشته باشم – اما باز هم – این یک دختر است! من در خواب دیدم که او حدود 8 هفته داشت ، بنابراین باید یاد بگیرم که به شهودم در برابر سرم اعتماد کنم!

من لزوماً در سه ماهه اول تهوع نداشتم. بیش از هیچ چیز برای غذا خوردن جذاب به نظر نمی رسید. من در نهایت غذاهای غنی از کربوهیدرات مصرف کردم ، بنابراین عادت من برای پختن خمیر ترش مفید بود. من نمی خواستم کاری به سبزیجات یا سالاد داشته باشم ، بنابراین سبزیجات را در اسموتی ها مانند برنج گل کلم و اسفناج پنهان کردم تا آنها را تخلیه کنم. من نیز بسیار خسته بودم ، اما در حال تعقیب یک کودک کوچک هستم ، بنابراین این واقعاً تعجب آور نیست. گاهی دلم برای روزهایی تنگ می شود که می توانم بعد از کار فقط روی مبل دراز بکشم!

خدا را شکر برای شیرینی های بدون گلوتن

حاملگی در دوران همه گیری عجیب است. باید بگویم که از بارداری دومم سپاسگزارم (گرچه من واقعاً معتقدم که بچه یک نعمت است و همه مادران ستاره راک باردار اولین فرزندشان در حال حاضر شگفت انگیز هستند!) اما من برای کسانی که دلشان برای بچه دوش گرفتن تنگ می شود بسیار ناراحتم. ، هیچ نظری ندارند که زایمان چگونه خواهد بود ، باید نگران COVID برای خود یا نوزادشان باشند یا نگران دیدارهای خانوادگی باشند. من نیز به همه این موارد فکر می کنم ، اما همچنین از تصمیمات خود در مورد آنها راحت تر هستم زیرا او فرزند دوم من است و من بیشتر به غرایزم اعتماد دارم.

ویزیت پزشک بسیار اندک بود ، اما در ابتدا به اضطراب من کمک نکرد. ما مجبور شدیم برای اولین قرار ملاقات خود برای مطالعه داپلر نزدیک به 10 هفته منتظر بمانیم و آنها نتوانستند ضربان قلب را پیدا کنند. این بسیار ترسناک و استرس زا بود ، اما من بلافاصله توانستم سونوگرافی انجام دهم و نوزاد خوب بود. بعداً متوجه شدم که این بار جفت قدامی دارم (بنابراین جفت در جلو و بین نوزاد و معده من قرار دارد) بنابراین احساس کردم این حرکت بیشتر طول کشید و حرکت آن به همان اندازه ثابت نیست ، هر چند که آن را هر لحظه احساس می کنم. روز الان خوشبختانه

سونوگرافی در هفته 20

من در سه ماهه اول بیشتر از آنچه انتظار داشتم مضطرب بودم. به یاد دارم آخرین باری که فکر می کردم بارداری بعدی ام به این اندازه استرس نخواهد داشت ، اما هنوز برای من بسیار سخت بود. اما وقتی وارد سه ماهه دوم شدم احساس خیلی بهتری داشتم و اکنون بیشتر به سناریوهای تولد و غیره فکر می کنم اما بیشتر از اینکه عصبی باشم احساس هیجان دارم! همچنین ، همانطور که در بالا گفتم ، من اکنون به شهود خود بسیار بیشتر اعتماد دارم و در تصمیماتی که برای دخترم / خانواده ام گرفته ام بسیار مطمئن تر هستم. من دیگر نیازی به تحقیق درباره همه چیز مانند احمقانه یا تأیید انتخاب هایم احساس نمی کنم.

فعلا همین! من از اینکه دوباره باردار شده ام و هر روز برای یک نوزاد زیبا و سالم در ماه نوامبر دعا می کنم ، بسیار شکرگزارم. من از همه کسانی که تبریک می گویند قدردانی می کنم و ما قصد داریم تا چند هفته دیگر به روز رسانی دیگری انجام دهیم!

دیدگاهتان را بنویسید