نقش رسانه های بومی در اعتراضات: ناظران، نه راویان


عصر ایران است. مصطفی دانسته- بدون اغراق می توان گفت که به جز چند روزنامه مستقل و به ویژه روزنامه هم میهن، رسانه رسمی ایران نقشی در گزارش اعتراضات اخیر در کشور ندارد. در بسیاری از کشورهای دنیا رسانه ها وظیفه اطلاع رسانی را بر عهده دارند، اما در ایران به نظر می رسد در شرایط خاصی که نیاز به اطلاع رسانی دقیق است، رسانه نقش خود را از دست می دهد و بیشتر ناظر است تا قصه گو.

رسانه‌های مجازی و مکتوب در 20 روز اخیر در رقابت برای اعتراضات اخیر در ایران، رفتاری مانند رسانه‌های دهه 60 داشته‌اند.

در آن زمان مردم معمولاً دو سه روز بعد از اخبار مهم کشور از روزنامه هایی مانند کیهان و انفورماتیکا مطلع می شدند، اما اکنون به لطف شبکه های اجتماعی، حتی با فیلترینگ گسترده، مردم چند قدم از رسانه های رسمی جلوتر هستند. اصلا برای دریافت خبر به سایت ها و خبرگزاری ها مراجعه نمی کنند، مستقیم سر اصل مطلب می روند.

سوال اینجاست که چرا در مقاطع خاصی رسانه اجازه انجام وظیفه اصلی خود را ندارد؟ و چرا مطبوعات در ایران در عصر بحران ناکارآمد و ناکارآمد هستند.

آتش نشان ها برای کنترل آتش در هنگام آتش گرفتن ساختمان ها آموزش دیده اند. نحوه برخورد امروز با رسانه ها مانند این است که هنگام آتش سوزی اجازه نمی دهند آتش نشانان وارد میدان شوند.

اگر روزنامه‌نگاران با لباس خاصی از هر طیف سیاسی که در ایران رسانه‌ای دارند اجازه حضور در اجتماعات را داشته باشند، قطعاً روایت‌هایی که امروز درباره اعتراض‌ها در ایران شنیده می‌شود، بسیار واقعی و واضح خواهد بود.

وقتی دست و پای خبرنگاران بسته است و نمی توانند قصه گوی شرایط کنونی باشند، شبکه های لندنی باید دست به کار شوند و منبع اخبار مردم شوند.

این در حالی است که صداوسیمها اقتدار خبری خود را در میان قشر زیادی از مردم از دست داده و دیگر به اخبار تلویزیون اعتماد ندارند.

ناگفته نماند که برای برخی افراد همچنان اخبار ساعت 21 شبکه یک سیما مهمترین منبع خبر است.

همانطور که شاهد حضور پررنگ خبرنگاران در هنگام وقوع سیل و زلزله برای اطلاع رسانی صحیح اخبار و کمک به مدیریت بلایای طبیعی هستیم، در اعتراضات نیز باید شاهد این حضور باشیم.

این روزها بسیاری از اهالی رسانه به جای اینکه به پوشش خبری فکر کنند، به دنبال راهی برای اتصال به اینترنت و استفاده از شبکه های اجتماعی هستند تا احتمالاً بتوانند با جریان اخبار در ایران همگام شوند.

اگر روند به همین منوال پیش برود، به احتمال زیاد رسانه ها در ایران اعتماد و اقتدار خود را در بین مردم از دست خواهند داد و با توجه به سانسوری که در صدا و سیما وجود دارد و فقط صدای جریان خاصی به گوش می رسد، باید منتظر ماند. برای مرجع خبری شبکه هایی مانند ایران اینترنشنال و بی بی سی.

دیدگاهتان را بنویسید